Home / Special Features / Τα συμφέροντα του πυρήνα και η παγκοσμιοποίηση

Τα συμφέροντα του πυρήνα και η παγκοσμιοποίηση

emeis Τα συμφέροντα του πυρήνα και η παγκοσμιοποίηση 2

Συνέντευξη με το Δρ. Φυσικών επιστημών Κων. Τομόπουλο (B Μέρος)

GR0800481_TOMOPOULOS_KONSTANTINOS_TRUE2Κε Τομόπουλε, για να λύσει ο άνθρωπος τα προβλήματα πρέπει να φθάσει στον πυρήνα της κατάστασης, το κέντρο που τα δημιουργεί;

Ασφαλώς το κέντρο που τα δημιουργεί αυτά είναι ότι ο άνθρωπος. Έζησε ένα εκατομμύριο χρόνια ως ανθρωποειδές και το οποίο μέσα σε αυτά τα χρόνια έφτιαξε κάτι, αλλά πάντοτε κρατώντας το νόμο του ζώου. Δηλαδή αν είναι ο άλλος αδύνατος πάρε του ό,τι έχει με το ζόρι και δια της βίας. Όλα αυτά, λοιπόν, δεν μπορεί να τα σβήσει σε ένα χρόνο ή σε δύο χρόνια∙ αυτά τα διαπιστώνουμε και στην καθημερινότητα της ζωής μας. Οι άνθρωποι που πλούτισαν ξαφνικά, είναι πιο επικίνδυνοι για το κοινωνικό σύνολο από εκείνους που ήταν πάντα πλούσιοι. Δηλαδή, οι πλούσιοι είχαν μια εξουσία αλλά φρόντιζαν και τους άλλους γύρω λόγω θρησκείας. Τα πρώτα νοσοκομεία που έγιναν δεν έγιναν από σοσιαλιστικές χώρες, αλλά από παπάδες. Οι καλόγριες πήγαιναν στα νοσοκομεία και υπηρετούσαν νοσοκόμες και οι πα­πάδες ήταν για την καθοδήγηση των ανθρώπων, προσπαθούσαν να τους κάνουν καλύτερους και να μην αγωνιούν τόσο για τη φτώχεια τους, λέγοντάς τους ότι και ο Χριστός σε μια φάτνη γεννήθηκε. Στην ουσία όμως το πρόβλημα παραμένει. Οι άνθρωποι σήμερα καταλαβαίνουν το πρόβλημα. Δεν είναι ένας στους χίλιους όπως ήταν πριν από εκατό χρόνια, είναι ένας στους δέκα.

Το γεγονός ότι τώρα γνωρίζουν περισσότεροι άνθρωποι από παλαιότερα, μπορεί να οδηγήσει κάπου;

Βέβαια μπορεί να οδηγήσει. Δείχνει ότι πάμε προς μια καλύτερη λύση, αλλά για να γίνει χρειάζονται θυσίες.

Να θυσιαστούν τα συμφέροντα;

Ακριβώς.

Εννοείτε τα συμφέροντα του πυρήνα;

Εκείνοι που έχουν τα πλεονεκτήματα και τα συμφέροντα να πάψουν να το χρησιμοποιούν εις βάρος των άλλων, αλλά να προσπαθήσουν να δώσουν μια αν­θρώπινη λύση ώστε να είναι ο άνθρωπος πολύ κοντύτερα στο Θεό απ’ όσο είναι αυτή τη στιγμή. Κάποτε γινόταν προσευχή στο τραπέζι, τώρα δεν γίνεται τίποτα

Αυτό όμως το έφερε η ευμάρεια και η εξέλιξη. Πλέον οι ρυθμοί τής ζωής έχουν αλλάξει, ο ελεύθερος χρόνος λιγόστεψε και όσο πάει μειώνεται.

Να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να κά­νουμε τι; Τίποτα δεν κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο, παρά να σπαταλάμε τα λεφτά που κερδίζουμε στο χρόνο που δουλεύουμε. Γιατί ο άνθρωπος δεν έχει ακόμα το συναίσθημα ότι είναι Θεός. Όταν ανέφερα την ιδέα για τον αιθέρα ο οποίος είναι μέσα μας και είναι ο Θεός, μερικοί τρόμαξαν. Σου λέει, θα μας κατεβάσει καινούριο Θεό;

Εφόσον ο άνθρωπος βρίσκεται σε μειονεκτική θέση, πεινάει, αρρωσταίνει και δεν μπορεί να θεραπεύσει καμία ανίατη ασθένεια, όπως γίνεται με τον καρκίνο και άλλες σοβαρές ασθένειες, πώς μπορεί να κατανοήσει ότι ο ίδιος μπορεί να είναι Θεός; Είναι λίγο δύσκολο αυτό, διότι είναι ευάλωτος. Πρώτα απ’ όλα είναι ευάλωτος στα στοιχεία της φύσεως, δεν μπορεί να κυριεύσει τη φύση. Ξεκινώ­ντας και μόνο από εκεί, πώς μπορεί να του μπει στο μυαλό ότι είναι Θεός; Είναι λίγο δύσκολο να γίνει αυτό που μας λέτε.

Δεν είμαστε θεοί, εγώ λέω ότι είμαστε από θεϊκή ύλη καμωμένοι.

Μα ούτε και αυτό που μας λέτε δεν μπορεί να κατανοήσει ο απλός άνθρωπος. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι εννοείτε;

Βέβαια δεν μπορεί να το κατανοήσει, αλλά το να πούμε ότι είμαστε θεοί δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια. Είμαστε δυνάμει θεοί και έχουμε φθάσει αυτή τη στιγμή να φτιάχνουμε πράγματα και να γνωρίζουμε πράγματα που πριν από εκατό χρόνια ήταν στη σφαίρα τής φαντασίας. Και οι αρρώστιες οι οποίες υπάρχουν, επειδή μι­λήσατε για καρκίνο, έχει γιατρευτεί εδώ και αιώνες. Ο καρκίνος είναι βιομηχανικό παρασκεύασμα για να ζούνε τα νοσοκομεία, οι γιατροί κ.λπ.

Κε Τομόπουλε, μιλάμε για πάρα πολλούς τύπους καρκίνου. Όλοι είναι κατασκευασμένοι;

Δυστυχώς είναι όλοι παρασκευασμένοι, όλοι τεχνητοί. Μας ψεκάζουν με καρκίνο για να μπορεί να υπάρχει η οικονομία. Με ρώτησαν κάποτε οι φοιτητές μου γιατί ο άνθρωπος έφθασε πρώτα στο φεγγάρι. Διότι το φεγγάρι δημιούργησε έναν τζίρο. Για το ποιος θα φθάσει πρώτος εκεί για να κάνει την ανάπτυξη, δημιουργήθηκαν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας στη Ρωσία και ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας στην Αμερική. Εάν, λοιπόν, γιάτρευαν τον καρκίνο, θα είχαμε απώλεια θέσεων ενός εκατομμυρίου στην Ευρώπη και στη Δύση, και ενός εκατομμυρίου στην Ανατολή.

Ο καρκίνος είναι αρχέγονη ασθένεια, απλώς δεν μπορούσαμε πριν δυο και τρεις χιλιάδες χρόνια να την εξηγήσουμε. Υπήρχαν συμπτώματα και άλλων ανίατων ασθενειών, όχι μόνο του καρκίνου, που δεν ξέρανε ακόμα οι άνθρωποι, οι επιστήμονες και οι γιατροί τι είναι. Υπάρχουν πολλές ασθένειες τις οποίες ανακαλύψαμε αργότερα.

Τα ανακαλύψαμε, δεν λέω ότι δεν υπάρχει εξέλιξη. Μπορεί να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται, αλλά δεν συμφέρουν την κοινωνία. Οι φαρμακευτικές εταιρίες ψάχνουν ιούς, κάνουν εμβόλια, κάνουν έρευνες και έτσι δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Οι αρρώστιες θα μπορούσαν να γιατρευτούν αν οι άνθρωποι είχαν αλληλεγγύη και δεν εκμεταλλευόντουσαν τους αρρώστους. Το πρόβλημα του καρκίνου έχει λυθεί, αλλά δεν μπορεί να το πει κανένας διότι κινδυνεύει να τον σκοτώσουν.

Αυτά είναι τα συμφέροντα του πυρήνα που λέγαμε νωρίτερα και ότι πρέπει να θυσιαστούν; Είναι ένα από τα μελανά σημεία της παγκοσμιοποίησης. Υπάρ­χουν κι άλλα;

Βέβαια υπάρχουν κι άλλα. Δείτε πού καταντήσαμε εμείς στην Ελλάδα χωρίς χρήματα και αναγκαζόμαστε να παίρνουμε δανεικά και να μας “επιβάλλουν” μνη­μόνια. Δηλαδή όταν λένε θέλουμε να ξοδεύουμε περισσότερα από όσα κερδίζουμε. Διότι μας φέρανε οι ξένοι με τις εντολές τους και με τα μνημόνια να ζήσουμε λέει με τα λεφτά που κερδίζουμε. Δημιουργήστε δουλειές να ζήσετε, όλο από εμάς θα δανείζεστε; Δυστυχώς αυτή τη στιγμή πρέπει να ζούμε με δανεικά. Ποιος θα τα πληρώσει αυτά τα δανεικά; Απλή λογική είναι. Λένε ότι θα έχουμε αύξηση του εισοδήματος των Ελλήνων, αλλά ποτέ δεν θα φθάσουμε να μην χρωστάμε και να μας τα χαρίσουνε. Αυτά που μας χρωστάνε πρέπει να τα συμψηφίσουμε με αυτά που έχουμε να παίρνουμε ως αποζημίωση από τους Γερμανούς από τον πόλεμο, τα δανεικά που μας πήραν, όχι πολεμική αποζημίωση. Σε δέκα χρόνια θα χρωστάμε πάλι, διότι κανένας δεν είναι ευχαριστημένος με αυτά που έχει. Φθάσαμε να ελέγ­χουμε όλα τα πράγμα αλλά δεν φθάσαμε να βρούμε τι χρειάζεται να κάνουμε για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την ψυχολογία των άλλων. Η ανταλλαγή δεν είναι ποτέ δίκαιη, πάντα το πλεονέκτημα το έχει εκείνος που ελέγχει την παραγωγή.

image003
Μαρία Σ. Άνθη ΔημοσιογράφοςΣυγγραφέας
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ – Ο ΑΙΘΕΡΑΣ ΘΕΟΣ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ. ΑΘΗΝΑ 2015.
ISBN: 978-960-597-025-3.

Σχόλια

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του emeis, στέλνοντας φωτογραφίες, video, καταγγελία ή ένα μήνυμα στο email info@emeis.gr