Home / Όψεις / Επιστήμη / Χημεία και Αλχημεία

Χημεία και Αλχημεία

Μια άλλη προσέγγιση, όσον αφορά το Πείραμα της Φιλαδέλφειας.

philadelfia

Πριν βάλουμε στο μυαλό μας οτιδήποτε χειρίστηκαν οι αλχημιστές για την παρασκευή χρυσού ή διάφοροι άλλοι στο παρελθόν για την κατασκευή του ελιξίριου με αποκρυφιστικές γνώσεις, πρέπει να δούμε τη λειτουργία της γήινης σφαίρας σαν εκείνη τη σφαίρα που από τη θέση της γυρίζει και εναρμονίζεται με τις άλλες σφαίρες προκειμένου να υπάρξει η συμπαντική αρμονία, αυτό τον σκοπό επιτελούν οι αστέρες και τα ουράνια σώματα, συμβάλλουν στην αρμονία της κίνησης του σύμπαντος διότι όλο το σύμπαν κινείται. Η Χημεία τα μέταλλα και τα στοιχεία βοηθούν σε αυτήν την λειτουργία αφού ενεργοποιηθούν από κάτι δυνατότερο που παράγεται από τους πλανήτες, τον ηλεκτρομαγνητισμό και η χημεία παράγεται από τους πλανήτες αλλά χρειάζεται πρώτα η ηλεκτρομαγνητική δύναμη. Αυτή η ηλεκτρομαγνητική δύναμη έχει την αλχημεία ως αρχέτυπο. Δεν λείπει από πουθενά. Έχει κάνει την εμφάνισή της ελεύθερη στη φύση αλλά και σε τεχνητή μορφή, ακόμη και στα πιο μεγάλα πειράματα του πλανήτη, εκεί όπου έγινε «διαταγή και νόμος». Είναι αρχετυπική ουσία, η αλχημεία πηγάζει από την καρδιά των πλανητών όλων, συσσωρεύεται μόνο εκεί όπου μπορεί. Νομίζω πως όποιος γνωρίζει τα στοιχεία των πυρήνων μπορεί να τη φτιάξει, όποιος γνωρίζει τη φυσική της πάλι μπορεί να την φτιάξει. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και η θεωρία του ενοποιημένου πεδίου, με το αναμφισβήτητο για όλους μας πείραμα της Φιλαδέλφειας.

Όταν διάβασα τι είπε ο Κάρλος Αλλιέντε (ή Κάρλ Άλλεν), στις επιστολές του προς τον Δρ Μόρρις Κέτσαμ Τζέσοπ, σχετικά με το πείραμα της Φιλαδέλφειας, και το ενοποιημένο πεδίο, σκέφτηκα αμέσως τη γεωμετρία του ενοποιημένου πεδίου, που δεν μπορεί να είναι άλλη από τον κύβο. Ο κύβος με τις ακμές του, ενώνει όλα τα πεδία. Είναι το ένα και μοναδικό σύμβολο της ένωσης των τεσσάρων πεδίων. Αν δεν δούμε τα σημεία και τις ενώσεις και τα σχήματα που δημιουργούνται, δεν θα μπορέσουμε εύκολα να κατανοήσουμε τόσο μεγάλα νοήματα της επιστήμης.

THE_PHILADELPHIA_EXPERIMENT_by_mr_nerbΣτην εγκυκλοπαίδεια «Το Ανεξήγητο της Επιστήμης», αναφέρεται ότι ο Αλλιέντε είδε ως αυτόπτης μάρτυρας να εξαφανίζεται μπροστά από τα μάτια του το πλοίο Eldridge- DE 173 και τις επιστολές τις έστειλε, όταν ο Τζέσοπ, ζητούσε μέσα από το βιβλίο του, Η Υπόθεση για τα UFO, να γίνει έρευνα στη θεωρία του ενοποιημένου πεδίου ένα πρόβλημα που απασχόλησε τον Αϊνστάιν για χρόνια, καθώς ο Τζέσοπ πίστευε ότι περιείχε την απάντηση της κινητικής δύναμης των UFO. Ο Αλλιέντε έλεγε στον Τζέσοπ ότι αυτό δεν είναι καθόλου απαραίτητο. Δεν είναι απαραίτητο δηλαδή, να κάνουμε τη μηχανική της φύσης στα πεδία της, που είναι ο νόμος της φύσης πρόσταγμα ή διαταγή. Θεώρησε μεγάλη τους ντροπή για εκείνους που χρησιμοποίησαν το Ναυτικό και το πειραματικό πλοίο, για την μεταφορά του ανθρώπου στα άστρα που ονειρεύεται να πάει. Εκτός από το ηθικό μέρος του ζητήματος υπήρχε και το πρακτικό, τι είδε στο οπτικό του πεδίο ο Αλλιέντε και έχει σημασία, διότι καμία μηχανική συμπαντική όπως προείπαμε δεν υφίσταται χωρίς χρόνο ταχύτητα και χημεία κι εδώ έχουμε αλχημεία. Και το συμπέρασμα αυτό, βγαίνει από τα όσα αναφέρονται για τον Αλλιέντε και συγκεκριμένα από τα εξής: «Ο Κάρλος Αλλιέντε ή Κάρλ Άλλεν), είναι το μοναδικό σημαντικό πρόσωπο της ιστορίας, για το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Αυτός ισχυρίστηκε ότι είδε το – EldridgeDE 173- να χάνεται στη θάλασσα το 1943. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι διάβασε ότι εξαφανίστηκε από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας, υλοποιήθηκε στην περιοχή Νόρφολκ της Βιρτζίνια και μετά γύρισε στην Φιλαδέλφεια – μια ολική απόσταση 640 χιλιομέτρων. Πολλά χρόνια αργότερα ο Αλλιέντε θυμάται το πείραμα στη θάλασσα: «Έβλεπα τον αέρα γύρω από το πλοίο…να γίνεται λίγο πολύ σκουρότερος από τον άλλο αέρα…είδα μετά από λίγα λεπτά, μια πυκνή πράσινη ομίχλη να σηκώνεται σαν αραιό σύννεφο…συνέχιζα να κοιτάω όταν το DE 173 έγινε ξαφνικά αόρατο στα ανθρώπινα μάτια». (Το Ανεξήγητο της Επιστήμης, 1996,  σελ. 415).

Νομίζω ότι στην πράξη, το χημικό ή αλχημικό σύννεφο ήταν υγρό στοιχείο πράσινο το οποίο ήταν στην ουσία ακτινοβολία. Εκεί στην ακτινοβολία υπήρχε η ακτίνα επί του σημείου. Δηλαδή όπως λειτουργεί το σύμπαν στις τέσσερεις διαστάσεις αιθερικά, έτσι λειτούργησε και σε σμίκρυνση σε κύβο μικρότερων διαστάσεων σε μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα. Ο κύβος είχε τον τέλειο αριθμό 10 στο τετράπλευρο. Θεωρώ ότι είναι μια σειρά παραγόντων που συνέτειναν στο αποτέλεσμα. Το μηχανικό μέρος είχε αλχημική ενέργεια σε υγρό στοιχείο. Όλα τα πεδία πάνω από την επίπεδη γη και κάτω ενώθηκαν σε ένα. Ο Ηλεκτρομαγνητισμός εξαλείφει τη βαρύτητα. Τη σκεπάζει, ή την επισκιάζει, τότε αυτή αδρανεί για λίγο στο χώρο.

Ο Αλλιέντε ισχυρίστηκε ότι είδε το πείραμα τον Οκτώβρη του 1943. Ωστόσο όμως από το ημερολόγιο του μηχανοστασίου του πλοίου δεν έχει καταγραφεί κάτι σχετικά με αυτό το γεγονός, εκτός από διάφορες ιστορίες σε βιβλία και άλλες παράξενες ιστορίες με επιζώντες καθώς και άλλα μυστήρια στοιχεία που απέκτησαν δημοσιότητα. Το μυστήριο με το πείραμα της Φιλαδέλφειας δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί, όμως οι μαρτυρίες σε αυτήν την υπόθεση είναι το παν και είναι πολλές, τίποτε δεν αποκλείει πως κάτι έγινε στον Ατλαντικό τον Οκτώβρη του 1943. Για την ιστορία αναφέρω ότι το πλοίο βγήκε από την υπηρεσία στις 17 Ιουνίου 1946 και στις 5 Ιανουαρίου 1951 πουλήθηκε στην Ελλάδα. Προσωπικά θεωρώ ότι σε όλη την υπόθεση υπήρξε μια συγκάλυψη.

Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες αναζητούν μια θεωρία που θα ενώσει τις τέσσερεις θεμελιακές δυνάμεις. Μπορεί τον Αϊνστάιν να τον απασχόλησε η θεωρία του ενοποιημένου πεδίου, δεν κατάφερε όμως να ενώσει την βαρύτητα με τον ηλεκτρομαγνητισμό. Αυτή η ενότητα ακόμη αναζητείται. (Το Ανεξήγητο της Επιστήμης, 1996, σελ. 417)

Υπάρχει περίπτωση αυτό που εννοούν, ενοποίηση της βαρύτητας με το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο να σημαίνει πρώτα αποβολή βαρύτητας και μετά σύνδεση και κάπως έτσι να δημιουργείται η αντιβαρύτητα. Αυτή η ενοποίηση που δεν μπορεί να είναι ακριβώς ενοποίηση είναι κάτι σαν «εξάλειψη» βαρύτητας, μπορεί να έχει να κάνει με το Αλχημικό υγρό που δημιουργεί ακτινοβολία. Μια άλλη άποψη για την βαρύτητα και την αντιβαρύτητα καθώς και το ενοποιημένο πεδίο είναι και του P. La Violette ο οποίος το 1985-86 εξέδωσε τη θεωρία του, για την υποκβαντική κινητική. Στο βιβλίο του, «Η Γένεση του κόσμου», μας αναφέρει ότι, η κλασική θεωρία των πεδίων, δεν παρέχει μεγάλες ελπίδες για ενοποίηση κι αυτό γιατί: «Η θεωρία του Νεύτωνα για τη βαρύτητα και η θεωρία του Μάξγουελ για την ηλεκτροδυναμική είναι απομονωμένες η μια από την άλλη. Παρ’ όλα αυτά, το Μοντέλο G της υποκβαντικής κινητικής παρέχει έναν τρόπο για να επιτύχουμε αυτόν τον πολυπόθητο στόχο. Οι εξισώσεις της παρέχουν μια φυσική σύνδεση μεταξύ του ηλεκτρισμού και της βαρύτητας». (LaViolette, 2006, σελ. 582).

Εδώ προκύπτει το ερώτημα, αυτή η σύνδεση θα γίνει στο – t μιας μεταβλητής ή στο + t μιας μεταβλητής. Γιατί αν αφορά το μείον θα μιλάμε για κλειστό σύστημα μέσα στο απειροελάχιστο κι αν αφορά το συν, για ανοιχτό σύστημα του μακρόκοσμου.

Μέσα στα συστήματα όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί της θερμοδυναμικής έχουμε τάξη μέσω της διακύμανσης. Εναλλακτικά μπορούμε να την αποκαλέσουμε παρθενογένεση. «Ο θεωρητικός των γενικών συστημάτων, και ψυχίατρος Δρ Γουίλιαμ Γκρέυ ανέπτυξε δική του θεωρία και όρους για να περιγράψει την παρθενογένεση την οποία αποκαλεί «σχηματισμό των γενικών συστημάτων». (LaViolette,2006,σελ.152).  

6a00d8341bf67c53ef012875878282970c-800wiΝομίζω ότι ακτίνες αιθερικές αναπτύσσονται σε κάθε επίπεδο και έχουν σημαντική δραστηριότητα σε όλα τα συστήματα. Αυτή είναι η αναγέννηση, οι ακτίνες δημιουργούνται και μέσα στον αιθέρα ή στην καμπύλωση διότι βρίσκονται πάνω στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Επομένως υπάρχουν και στα σύμπαντα και πέρα από εκεί στην τετρακτίνα την αιώνια ροή του σύμπαντος. Αφού λοιπόν, αυτή η τετραπλή ακτίνα, είναι η προέκταση του απείρου, προς τα μέσα και αντίθετα η επέκταση στην προέκταση του απείρου προς τα έξω, εφόσον έχουμε συστολή και διαστολή, υπάρχει το ενδεχόμενο, ό,τι γίνεται μέσα στον κύβο σε σμίκρυνση, να γίνεται και σε μεγέθυνση, με τη συστολή και τη διαστολή. Στην ουσία όταν μιλάμε για ενοποιημένο πεδίο εννοούμε για ένα εξαρτημένο πεδίο, γιατί στον κύβο το ένα πεδίο εξαρτάται από το άλλο. Δεν χρειάζονται δυνάμεις που η μια θα πιέζει ή θα σπρώχνει την άλλη στην επίπεδη γη για να ενωθεί η βαρύτητα με τον ηλεκτρομαγνητισμό, αλλά η «συστολή και η διαστολή μιας πνοής», που λέγεται γεννήτρια και που μπορεί να δρα με ταχύτητα ασύλληπτη πέρα από κάθε φαντασία, πέρα από κάθε φυσική που ξέρουμε. Αν δεν είχαμε όλα τα στοιχεία της φύσης που έχουν πυρήνες με αλχημικό απόθεμα, δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για τη μαγεία της φύσης, ακόμα και το οξυγόνο που αναπνέουν οι άνθρωποι, είναι αλχημεία γιατί έχει τις ρίζες του στο άπειρο με τα άπειρα χημικά στοιχεία τα αρχετυπικά. Το οξυγόνο δεν δημιουργήθηκε έτσι ξαφνικά, συνέβαλαν στη δημιουργία του, οι διεργασίες κι άλλων αστεριών για κάποιο συγκεκριμένο λόγο και όχι έτσι τυχαία από κάτι το ασαφές. Οι χημείες των ουρανίων σωμάτων είναι ότι πιο ωραίο έχει να διαλύσει το σκοτάδι για να μας δώσει φως.

Βέβαια τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι τυχαία γραμμένο κι ούτε είναι φαντασίες μιας ψευδοεπιστήμης, διότι δεν κάνουμε επιστήμη, αλλά υποθέτουμε κάτι που μπορεί να συμβαίνει γιατί για όλα υπάρχει η προϊδέαση. Μέχρι να φθάσουμε στο απόλυτο και να τεκμηριώσουμε τι ακριβώς συμβαίνει μπορεί να περάσουν άλλες δυο γενιές. Πρέπει να διαθέτουμε τα φόντα, προκειμένου να προβούμε σε κάτι ευχάριστο μια άλλη χημεία μιας υπερβατικής φυσικής. Δεν είμαι η μοναδική που αναφέρομαι σε αυτό το θέμα της υπερβατικότητας.

Κάποτε σε πολύ νεαρή ηλικία, ήμουν συντάκτρια σε ένα έντυπο που ο εκδότης του, είχε επαφές με εφευρέτες καθώς κι εκείνος είχε κατοχυρώσει εφεύρεση. Σήμερα στο γραφείο όπου θα πας δεν θα είσαι μόνη, εργάζεται κατά διαστήματα ένας εφευρέτης που λέγεται Γιώργος Γκιόλβας. Του το έχω παραχωρήσει το γραφείο όποτε έχει δουλειά και το χρειάζεται μπορεί να έρχεται. Πράγματι πήγα στην εργασία μου, ενώ εκεί είχε πάει πριν από μένα να εργαστεί, ένα ηλικιωμένος κύριος, πυρηνικός φυσικός – μηχανολόγος όπως στη συνέχεια μου είπε ότι είναι. Είχε κάτασπρα μαλλιά ροδοκόκκινο πρόσωπο, φωτεινό και καταγάλανα μάτια. Η καθαρότητά του, μου έδωσε από την πρώτη στιγμή θετική εντύπωση. Μου αυτοσυστήθηκε, χρησιμοποιώ κατά διαστήματα αυτό το γραφείο μου είπε και μου έδωσε ένα δημοσίευμα να διαβάσω, αλλόκοτο το οποίο καταργούσε το νόμο της σχετικότητας. Σχετιζόταν με ένα πείραμά του, σε πάγους. Δεν του έδωσα και πολύ σημασία, διότι εκείνη την ημέρα είχα πολύ άγχος να κλείσω το φύλλο και να πάω στο τυπογραφείο. Στην συνέχεια μετά από ερωτήσεις που του έκανα, κατέληξε να μου λέει, με τι ακριβώς ασχολείται. Ήταν η υπερβατική φυσική. Από υπερβατικότητα ήξερα τι είναι, από την φυσική της δεν ήξερα, ούτε μπορούσα να σκεφτώ, ότι αργότερα θα άρχιζα να ενδιαφέρομαι για μια άλλη φυσική που αισθανόμουν γύρω μου να «δουλεύει».

image003 της Μαρίας Σ. Άνθη
Χημεία και Αλχημεία – Απόσπασμα από το κεφ. 2. Του βιβλίου
«Ως δια μαγείας και… κατά γράμμα». Ηλεκτρονική έκδοση 2013 –
Το άρθρο αποτελεί, μια άλλη προσέγγιση, όσον αφορά το Πείραμα της Φιλαδέλφειας.

Σχόλια

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του emeis, στέλνοντας φωτογραφίες, video, καταγγελία ή ένα μήνυμα στο email info@emeis.gr